Je geduld bewaren. 4 tips!



Voor heel veel -zo niet de meeste ouders- is rustig blijven en je geduld bewaren 1 van de grootste uitdagingen van het ouderschap. En als dit niet lukt dan leidt dat vaak tot schuldgevoelens en minder plezier in het ouderschap.


We hebben allemaal wel eens van die dagen dat ons geduld eindeloos getest lijkt te worden en dat je je kind soms achter het behang wilt plakken. En op sommige van die dagen zit je misschien ook niet lekker in je vel, je hebt een slechte dag gehad, je hebt een kort lontje en weinig geduld met je kind. Dus hoe zorg je op zulke momenten dat je toch rustig blijft? Vandaag deel ik 4 tips met je!


Merk je ongeduld op


Aanleiding voor je ongeduld is meestal het gedrag van je kind. Je kind doet iets dat jij niet leuk vindt, het luister niet naar je of doet iets anders dat je vervelend vindt. In het begin blijf je misschien rustig maar hoe langer het voortduurt, hoe geïrriteerder en gefrustreerder jij wordt.


Zodra je merkt dat dat gebeurt is het tijd om niet langer op je kind te focussen en het gedrag van je kind maar je aandacht te richten op jezelf. Want het enige dat jij op DIT moment kunt beïnvloeden is je eigen ongeduld, je eigen frustratie. Je kunt jezelf daarbij helpen door je simpelweg te realiseren dat jouw reactie op het gedrag van je kind de situatie kan verbeteren of kan laten escaleren!


Afbeelding: Yvonne Chan


Als jij kunt reageren vanuit rust en kalmte zul je zien dat het gedrag van je kind mee verandert. Je hebt altijd een keuze! Kies zo vaak als mogelijk voor rust en kalmte.


Read the signs!


Jouw ongeduld wil je iets duidelijk maken! Het wil je vertellen dat er iets aan de hand is, het is een teken, een signaal dat jij iets nodig hebt! Dus READ THE SIGNS!


Misschien wil je ongeduld je vertellen dat je hulp nodig hebt en kun je je partner vragen om bij te springen?


Misschien wil je ongeduld je vertellen dat je teveel taken op je to-do lijst hebt staan en dat je overweldigd bent?


Je ongeduld nodigt je uit om eens serieus te kijken naar het WAAROM dat erachter verscholen ligt. Waarom heb je een kort lontje? Waarom raak je geïrriteerd, gefrustreerd? Ik kan je vertellen dat het gedrag van je kind daarin een ondergeschikte rol speelt.


Druk je ongeduld daarom niet weg maar luister ernaar, het heeft je iets belangrijks te vertellen.


Geef mentaal tegengas


Observeer jij je eigen gedachten wel eens op het moment dat je geïrriteerd, gefrustreerd of ongeduldig bent met je kind? Heb je enig idee wat er allemaal in je hoofd omgaat op deze momenten? Misschien heb je het niet door maar doorgaans vertellen we onszelf hele verhalen over wat er gaande is. Let er maar eens op!


Waarschijnlijk zeg je dit of iets soortgelijks tegen jezelf op zulke momenten:

“ Waarom luistert ze nou nooit eens?!”

“ Ik heb hier echt geen zin in!”

“ Daar gaan we weer!”

“ Ik heb hier echt het geduld niet voor!”

“ Als ik dit toelaat dan…….”


In een split second spreek je in je hoofd allerlei oordelen uit over:

  • De situatie

  • Je kind

  • Jezelf


En weet dat je daarmee je eigen ongeduld, je eigen frustratie alleen maar aanwakkert en dus bijdraagt aan de escalatie van de situatie. Want je bent helemaal niet meer bezig met wat er zich werkelijk voor je afspeelt, in plaats daarvan gaat het nu over jouw angsten en oordelen óver wat er zich afspeelt.


Wees hier bewust van, merk deze oordelen op en geef mentaal tegengas aan deze gedachten. En hoe doe je dat dan? Het is heel eenvoudig, je vervangt die oordelen simpelweg door constructieve gedachten. Gedachten die je helpen om anders met de situatie om te gaan, gedachten die rust en kalmte bevorderen.


Zoals:

“ Ik kan deze situatie aan!”

“ Mijn kind doet niet moeilijk, mijn kind heeft het moeilijk”

“ Ik kies ervoor om vanuit liefde te handelen”

“ Mijn kind is niet de vijand”

“ Mijn kind is nog klein en heeft mijn hulp nodig”

“ Ik heb alle tijd van de wereld”



Mentaal tegengas geven is een superpower om vanuit rust en kalmte te kunnen reageren op je kind. Probeer het maar eens, je zult zien dat het super effectief is!


Surf mee met de emotie


Laten we het eens over emoties hebben. Wat zijn dat eigenlijk emoties? Als je er op een biologisch niveau naar kijkt dan is een emotie simpelweg energie die door je lichaam stroomt en daarbij allerlei lichamelijke sensaties opwekt. Een versnelde ademhaling, vlinders in je buik, tintelingen, zweethanden. Het kan van alles zijn.


De volgende keer als je gefrustreerd, geïrriteerd of ongeduldig bent probeer eens dat gevoel, die emotie, die energie toe te laten. Doe niks en observeer gewoon. Wat voel je? Zijn het tintelingen? Spannen je kaken zich aan? Voel je een beklemmend gevoel op je borst? Heb je het gevoel dat je kortsluiting hebt in je hoofd? Wees nieuwsgierig en probeer te beschrijven wat je voelt en waar je het voelt.


Maar laten we eerlijk zijn, soms lukt dat niet en heeft die energie een uitweg nodig.


En in plaats van je emotie te ontladen door je boosheid over je kind uit te storten kun je ervoor kiezen om je lichaam in beweging te brengen. Spring op en neer, schud met je handen, wrijf met je handen over je bovenbenen, ren op de plaats. En ja, ik weet het, het voelt in het begin waarschijnlijk ongemakkelijk en het kost je moeite maar het is altijd beter dan je kind overladen met jouw emoties. Experimenteer en vind een manier die voor jouw werkt!


Wees als een surfer en surf op de golf van je emoties, ga er niet tegenin maar ervaar het gewoon.



En weet je? Er zijn mensen die beweren dat een emotie slechts 90 seconden duurt! 90 seconden! Alles wat langer duurt komt omdat we de emotie zelf in stand houden. Kortom: als het je lukt om 90 seconden met de golf van emotie mee te surfen dan kom je daarna vanzelf weer in rustige wateren. Goed te doen toch?


Toch uitgevallen tegen je kind?


Is het niet gelukt en ben je toch uitgevallen tegen je kind? Bied gewoon je excuses aan! Iedereen wordt wel eens boos en dat is volkomen menselijk. Zeg tegen je kind dat het je spijt. Benoem je gevoel en de behoefte en zeg dat je je best gaat doen om het de volgende keer anders te doen.


Hoe ziet dat eruit? “Sorry dat ik boos werd en tegen je ben uitgevallen lieverd. Mama was gefrustreerd en ik had behoefte aan samenwerking. Volgende keer als ik gefrustreerd raak neem ik eerst even een momentje voor mezelf zodat ik niet boos wordt.”


Als jij je excuses maakt zal je kind je vergeven en bovendien leert het dat iedereen fouten kan én mag maken en dat je ze kunt herstellen.


En hoeveel ruimte geeft de gedachte dat je ook geduldig kunt zijn én blijven zelfs op de meest uitdagende momenten? Om vanuit rust en kalmte op je kind te reageren, zonder olie op het vuur te gooien omdat je de controle over jezelf verliest? En dat je je niet meer schuldig hoeft te voelen omdat je het wéér niet goed hebt aangepakt?

Hoeveel meer kun jij dan genieten van het moederschap?

Als jij je hierin herkent dan wil ik je graag uitnodigen voor mijn Bewust Moederschap Programma waarin ik jou leer om vanuit rust en kalmte op te voeden zodat je in elke situatie en op elk moment je eigen emoties de baas kunt blijven.



17 weergaven